Welkom lezer(es)

 We leven ons leven op deze planeet aarde, waar het
soms meezit en soms tegen.

Ik schrijf over dingen die ik meemaak, zaken die me raken of bijzondere dingen waar ik op stuit.

Misschien tover ik af en toe een glimlach op je gezicht,
of krijg je, door het lezen een andere invalshoek te zien.
't Zou zomaar kunnen. 

Baars
(vis die van helder water houdt, ik hou van helder zicht) 

 

 



 

 

Opbrengst

Op 7 maart schreef ik een blog over mijn collecte belevenissen voor een Goed Doel.
Afgelopen week kreeg ik 2 mails van het Goede Doel.
Eén mail meldde me hoeveel ik had opgehaald.
Eerlijk gezegd interesseert me dat niet veel. Ik collecteer omdat ik Het Goede Doel een warm hart toedraag, maar het ophaalbedrag inspireert me niet om “harder mijn best te doen “
Ik doe mijn best, meer kan ik niet doen. En als de mensen minder geven, jammer:
so be it!

Het andere mailtje was om het totaal van het opgehaalde bedrag van onze woonplaats te melden: € 1609,- was er opgehaald door 16 collectanten.
Minder collectanten, zo werd gemeld “wegens ziekte en vakantie”.
Ik denk dat de collectanten overwegend “ouderen” zijn. Dat collecteren “uit” is en er bijna geen nieuwe collectanten bij zullen komen. Toch lijkt me € 100,- per collectant geen slechte score(ik zat er dik onder, dus (een) andere collectant(en) zal (zullen) er DIK boven hebben gezeten)

Bijzonder was de toevoeging onder aan de brief dat collectanten “zoveel positieve reacties aan de deuren kregen” en de conclusie dat dat
hoop geeft voor de toekomst.
Het zal waar zijn en ook bedoeld om ons, collectanten, te inspireren volgend jaar weer mee te doen, vermoed ik.


 

 

Hyperrealisme.

In de Rotterdamse KunstHal is nog t/m 4 juni de tentoonstelling Hyperrealisme te zien.
Figuratieve kunst door drie generaties voornamelijk Amerikaanse kunstenaars.
Deze stroming wordt ook fotorealisme genoemd.
Er zijn ook werken van Europese kunstenaars; “onze” Tjalf Sparnaay *)  (1954 Haarlem) is er ook vertegenwoordigd met onder andere zijn gebakken ei. Je zou zweren dat het een foto is.Van de meeste kunstenaars zijn op deze tentoonstelling twee kunstwerken te zien.
De onderwerpen zijn heel verschillend;: een stilleven met oa een pot mosterd, portretten, stadsgezichten, etenswaren, speelgoed en architectuur.

Het zijn allemaal bijzonder knap gemaakte schilderijen. Ik vind ze wat “afstandelijk” en noem het zelf “koude kunst” Het is mooi, knap maar het raakt me niet echt.
Perfectie
riep hier  bij mij geen emotie op, dát doet misschien juist imperfectie én een stuk eigen verbeelding. Bij deze werken valt niets te raden, het is wat het is. Zeker ongelooflijk knap gedaan!


Lees verder...

Klok vooruit

Als je, zoals ik, iedere dag een blog schrijft, bestaat het gevaar dat je in herhaling vervalt.
Immers elk jaar is het weer moeder- en Vaderdag, Kerst en Klaas, Pasen en Pinksteren(nooit op één dag) én moet
de klok verzet worden.

Dat laatste gaat dit jaar op 26 maart weer gebeuren; dan gaat namelijk de ZOMERTIJD in.
Verleden jaar op 26 maart blogde ((
Gedoe met de klok) ) ik al dat dat tijdverzetten begon in de Eerste Wereldoorlog en dat de Duitsers dat invoerde.

Nu dus alleen maar de melding dat op 26 maart (altijd de laatste zondag van de maand maart) op de nacht van zaterdag op zondag om 2 uur de klok een uur VOORUIT gezet gaat worden; dan begint de zomertijd.*)

 

 

*) Wintertijd, ( laatste zondag in oktober) BESTAAT eigenlijk niet, we zetten dan de klok terug zodat deze weer op de GEWONE tijd staat.

 

 

 

Paastak

Ooit had ik een Paastak, die ik na de Pasen, ontdaan van de met de hand beschilderde WereldWinkeleitjes, wilde weggooien Ik zag aan de tak, toen hij vlak boven de groene bak bungelde kleine, dunne worteltjes .Weggooien kan later altijd nog.
Eerst maar eens in de tuin gezet, kijken of hij aan zou slaan.
Dat deed hij! Het is nu een bierviltjesdikke boom, waarvan mijn lief al jaren zegt dat “hij eraan gaat” Ik geef hem gelijk als hij zegt dat ons uitzicht beperkt wordt door deze “paastak”. Maar de ene keer bloeit hij, de andere keer zitten er vogeltjes in, kortom ik heb het, tot gisteren, tegen kunnen houden.

Lees verder...

Fox

Ons hele gezin is gek op honkbal. Drie van de vier gezinsleden (ik niet, vrouwen spelen geen honkbal maar softbal) hebben actief honkbal gespeeld.

Er is weinig op tv te zien van deze geweldige sport. Tenzij…..
je een uitgebreid zenderpakket hebt. Onze zonen, beiden het huis uit,
 geven daar geld voor uit. Wij ouders bleven, tot nu toe, achter. Het leek ons te veel geld voor de enkele keer dat we kijken.

Met de World Baseball Classic (internationaal honkbaltoernooi voor landenteams dat wordt gespeeld onder auspiciën van de International Baseball Federation [IBAF]) in zicht hebben we toch maar uitbreiding van ons zenderpakket aangevraagd. Wat ons echt over de streep trok, was dat dit pakket nu per maand opzegbaar is. Dus weinig kijken en wel betalen hoeft niet; dan zeggen we het op! (ziet u het gebeuren? Ik niet. Maar het is een goed argument om geld uit te geven/ te besparen)

Lees verder...

Reflectie

In 1997 waren we collega’s in de geestelijke gezondheidszorg.
Een best heftige tijd. Met nachtdiensten, veel diepgaande gesprekken in het keukentje en 1x per 14 dagen een gesprek met een psycholoog.

Met elkaar omgaan alleen in het werk vonden een paar collega’s niet genoeg en er ontstond een eet/kookclubje.

Collega’s komen en gingen en wij drieen zijn er op verschillende momenten uitgestapt, zowel uit het werk als uit de eetclub. Maar we hebben nog wel af en toe contact met elkaar. Echt contact: elkaar recht in de ogen kijkend contact.

De (goede) geestelijke gezondheid van ons houdt helaas geen gelijke tred met de lichamelijke gezondheid; één collega is aan het revalideren na een nieuwe heup en de ander heeft nog naweeën van een herseninfarct.

Lees verder...

Kinderen, klein en volwassen

Momenten: Armpjes om je heen en een stemmetje in je oor “Je bent de liefste mamma”;
’s Morgens
  een klein lijfje dat tegen je aankruipt als je nog in bed ligt;
Een kopje koud water met een theezakje
  erin op bed, omdat ie zelf nog geen water mag koken, maar wel “een ontbijtje” voor je willen maken.
De momenten, die je meemaakt als de
kinderen klein zijn.

Lees verder...

Lente-equinox, Pasen en Pinksteren

Bij de maart of lente- equinox staat de zon loodrecht boven de evenaar, hetgeen voor het noordelijk halfrond het begin van de lente betekent.
De lengte van dag en nacht zijn overal op aarde gelijk.
Wij hier in Nederland “vieren”  het begin van de lente.
Lees verder...

Oxytocine - Knuffelhormoon

Endorfine, Oxytocine en vasopressine zijn hormonen die het lichaam zelf aanmaakt en die zorgen voor een langdurig gevoel van geluk. Endorfine ken ik, het zou vrij komen als je chocolade eet en daarom zou je dan een geluksgevoel ervaren.
De andere twee hormonen kende ik niet, vandaar maar eens opgezocht wat ze doen en wie ontdekt heeft dat ze bestaan.

Lees verder...

Omdenken

Gisteren kwam ik voor het eerst in aanraking met OMDENKEN. Nooit eerder van gehoord.
Mijn “onbekendheid”  schijnt  te komen omdat ik niet op facebook zit, zo vertelde iemand me.
Ik kreeg een appje met een spreuk, waar ik meteen flabbergasted van was.

Later op de dag kreeg ik er meer en bijna allemaal waren ze goed en zette me aan het (om)denken. Dus heb ik op internet opgezocht wie dit Omdenken heeft uitgevonden en wat het precies inhoudt.

“Omdenken is denken in termen van kansen en niet van problemen. Het is een manier van denken waarbij je kijkt naar de werkelijkheid zoals die is, en wat je daar mee zou kunnen. Je gebruikt in feite de energie van het probleem voor iets nieuws. De grondlegger van omdenken is Berthold Gunster*) schrijver van onder meer ‘Ja-maar wat als alles lukt".

U kunt er meer over lezen op  https://omdenken.nl/theorie/

Eén voorbeeld HIER vast, zodat u een kleine indruk krijgt waar ik het over heb.

“Als een kind leert lopen en 50 keer valt, denkt het nooit: misschien is dit niks voor mij.” 

 

De les die IK, als volwassene  hieruit trek is:  Blijf proberen, hoe vaak het ook NIET lukt.

*) regisseur en theatermaker die in 1996 begonnen is met de “ja maar”filosofie

 

 

Anonieme OV kaart

Ik ga zelden zelden met de trein.
Eigenlijk alleen als we naar Utrecht of Amsterdam gaan.
Dan rijden we met de auto naar een voorplaats van deze steden, zetten daar de auto (gratis) neer en reizen verder met de trein, zodat we in het hartje van Amsterdam of Utrecht aankomen.

Zo ook afgelopen week. We reden naar Hollandsche Rading. Geen “echt ”station met een loketje en/of NS meneer/mevrouw. Een perron heen en een perron terug en NS automaten. Lees verder...

15 maart 2017

’s Morgens om even over 6 uur gaat de wekker. Ik geef de wekker een hengst en stap uit bed en probeer me zo zachtjes mogelijk te wassen en de klaar gehangen kleren aan te trekken. Het is vandaag verkiezingsdag.

Om kwart voor 7 ben ik bij de school waar ik dit jaar achter de verkiezingstafel mag plaatsnemen. De gemeente waarin ik woon heeft als regel dat de voorzitter van elk stemlokaal in deze gemeente een gemeenteambtenaar moet zijn.

Deze voorzitter ken ik (nog) niet. Hij staat voor de school en heet me welkom. Goede kans dat een vrouw die zo vroeg naar de school komt zijn medestembureaudame is. Vlak achter me komt een man aanlopen, die ook welkom geheten wordt: het v
erkiezingsteam is compleet.

Lees verder...

Geïntegreerd

Ik kom aanrijden bij een fietsoversteeklicht.
Er staat al een donkergekleurde meneer en een vrouw van een jaar of veertig.
De man stapt op zijn fiets en rijdt naar de overkant, het licht is nog rood.
De dame en ik kijken elkaar aan; we zoeken naar de juiste woorden.
Als de man bijna aan de overkant is, springt het fietslicht op groen.
De dame lacht en kijkt me aan: “
Zullen we maar zeggen dat hij een vooruitziende blik had?”
Ik lach terug.
Zo kán het ook

BvMvvA: Osho voorheen Bhagwan

Het bestaan heeft jou nodig.
 Zonder jou zou er iets ontbreken, wat niemand anders kan invullen.
Daaraan ontleen je je waardigheid, dat het hele bestaan je zal missen”

Lees verder...

Teelbalfruit

Laatst at ik voor het eerst  bewust een avocado .
Wel
  ooit al in guacamole *) gegeten, maar toen wist ik niet dat avocado (of advocaatpeer) ingrediënt van dit dipsausje was.
Eigenlijk wist ik weinig van deze, van bobbelige schil voorziene, vrucht.

Behalve dat hij erg lekker was schijnt hij ook nog gezond te zijn (bevat onverzadigde vetten )
Hij komt uit Zuid Amerika en groeit aan een, altijd groen blijvende, loofboom.

Het woord avocado is afgeleid van het woord ahuacatl dat in het Nahuatl (taal die onder andere in Mexico** wordt gesproken)  ook teelbal  betekent.

De vrucht is 7 tot 20 cm lang en kan tot 2,3 kilo wegen en zijn behalve goed voor ons binnenste ook goed voor de huid (in schoonheidsproducten verwerkt)
Er worden ongeveer 400 rassen in Zuid Amerika geteeld.

Wat ik een leuk verhaal vind is dat op de Antillen vroeger een alcoholisch, geel, drankje met avocado’s werd gemaakt dat zeevaarders meebrachten naar Nederland.
Nederlanders wilden het zelf ook maken, maar hier groeiden geen avocado’s, dus om het toch geel te krijgen, voegden ze eieren toe: zo is de drank
advocaat ontstaan

 

*)   het woord  guacamole komt uit het Nahuatl,  van het woord  ahuocamolli   dat avocadosaus betekent.
**) deze taal werd ook gesproken door de Tolteken en de Azteken


 

 

 

Maagd Maria

Ik ben vernoemd naar een vrouw die al overleden was vóórdat ik geboren werd.
Zij, op haar beurt, was ook weer vernoemd naar iemand die al overleden was vóórdat
zij geboren was. Ons beider doopnaam is: Maria.

Momenteel is er in het Catharijne Convent In Utrecht de tentoonstelling ”Maria”
Als je zelf zo heet is het wel een soort tentoonstelling waar je heen wil.

Ik ben remonstrant opgevoed. De protestanten hebben niet zoveel met Maria; ze is de moeder van Jezus. PUNT.

De katholieken hebben vele beelden van haar; een Maria altaar; de Weesgegroetjes met Moeder Maria vol van genade……etc.
Zoals
Herman Finkers ooit zei” Als de katholieken Maria ooit “eruit” doen, dan kunnen ze  dat geloof wel opdoeken, zó belangrijk is Maria voor ze”

Ik had me voorbereid om mooie iconen, beelden, schilderijen en andere kunstvormen met Maria erop te zien. Waar ik NIET op voorbereid was, waren de “nieuwsfeitjes” die ik al rondlopend in dit voormalige klooster te weten kwam.

Lees verder...

Vertrouwen in textiel

Ik probeer “goede” vissen te eten en heb een viswijzer waarop ik kijk of ik duurzaam gevangen vis kan kopen. We kopen geen hardhout, en proberen ook met het kopen van voeding een beetje op te letten.

Laats kocht ik iets met een Oeko Tex standard label.
Daar
had ik nog nooit van gehoord. Op het etiket stond “Tested for harmful substances”  
Dat er geen kwalijke stoffen in mijn textiel zitten, daar ging ik eigenlijk van uit.
Naief?

Lees verder...

Tetanusprik

Ik ben in de tuin aan het wroeten, mijn partner is in de garage aan het zagen.Plotseling hoor ik vrij hard mijn naam roepen.
Ik zie mijn lief met zijn vinger in zijn mond en bloed in zijn mondhoeken.
“Verband” mompelt hij met vinger in de mond. Ik spurt naar boven, kom terug met het verkeerde, pak een andere verbanddoos haal daar wat uit en scheur het folie eraf. Hij wikkelt het  verband om zijn vinger, terwijl ik de huisarts bel. We kunnen meteen terecht.

Lees verder...

BvMvvA: Mandela

'Wrok is vergif innemen en verwachten dat iemand anders er ziek van wordt.”

Lees verder...

Stembureaules

Al vele jaren zit ik op verkiezingsdagen achter de tafel op een stembureau.
Er is niet veel veranderd in de loop van de jaren, maar toch moet ieder stembureaulid elke verkiezingen weer eerst “ op les”
Een dikke anderhalf uur is er een meneer ingehuurd die de hele procedure van begin tot het eind met alle stembureaumedewerkers doorneemt.

Dat gebeurt met een powerpointpresentatie en een hand out.
Ik vind het wat kinderachtig, want je ziet op een scherm tekst voor je, die je ook in je hand houdt en die een meneer ook nog eens vertelt.

Iedere  stembureaules zijn er mensen die voor het eerst in een stemlokaal achter de tafel plaats gaan nemen en die  dus nog “van niets weten”. Zij zitten tussen de mensen die het al vele jaren doen en die eigenlijk alleen de “veranderingen” willen horen.

Na elk uitlegblok is er gelegenheid tot vragen stellen. Zelden wordt er iets gevraagd dan niet ook op de hand- out te vinden is.

Lees verder...