Welkom lezer(es)

 We leven ons leven op deze planeet aarde, waar het
soms meezit en soms tegen.

Ik schrijf over dingen die ik meemaak, zaken die me raken of bijzondere dingen waar ik op stuit.

Misschien tover ik af en toe een glimlach op je gezicht,
of krijg je, door het lezen een andere invalshoek te zien.
't Zou zomaar kunnen. 

Baars
(vis die van helder water houdt, ik hou van helder zicht) 

 

 



 

 

Groter groeien

We hebben een paar dagen onze kleinzoon te logeren.
De laatste keer dat dit festijn plaatsvond was meer dan een jaar geleden.
Dat kan gebeuren als ouders gescheiden zijn en een van de twee (degene met het kind) een ander leven opgebouwd heeft waarin geen plaats is voor een “vroegere” opa en oma.
De keren dat we onze kleinzoon zagen het afgelopen jaar waren “uurtjes”, die hij bij zijn vader was. Dat is heel iets anders dan een paar dagen te logeren.

Lees verder...

Witgekleurde reiger

Door de polder rijdend zien we de laatste tijd steeds meer grote witte reigers.
Dat blijken zilverreigers te zijn. De kleinere zijn óf de kleine zilverreiger ( 55-65 cm lang) of de koereiger (korte nek) het verschil zit ‘m onderandere in de kleur snavel; koereiger heeft een gele en de kleine zilverreiger een grijze. Hij wordt
koereiger genoemd omdat hij in groepjes het vee in de wei gezelschap houdt en ook wel eens op de rug van een koe zit.
De
grote zilverreiger ( 80- 102 cm hoogte)heeft een gele snavel en doorgaans zwarte poten (in de broedtijd schijnen de poten rood te worden)

De reiger(s), we weten niet of het elke keer dezelfde is, of steeds weer andere, die af en toe bij ons in de vijver wel eens een visje verschalkt, is/zijn de blauwe reiger(s). Al deze reigers behoren tot de  familie van de roeipotigen.

BvMvvA: ZOT

“Wat is er zotter dan om welke reden ook
een strijd aan te gaan van dien aard
dat beide partijen er altijd meer nadeel
dan voordeel van ondervinden?”
       Desiderus Erasmus*)
     
Uit Lof der Zotheid (1511)

Lees verder...

Pastinaak

Wie durft, geniet meer.
Dat geldt ook voor eten. Verleden week kocht en at ik voor het eerst
skrei.
Deze week at ik voor het eerst pastinaaksoep.
Niet zelfgemaakt, maar door vrienden klaargemaakt.
Nooit kocht ik deze winterwortel zelf. Geen idee waarom niet.

Ik las dat de groente, ook wel pinksternakel of witte wortel genoemd,  in de zomer wordt geoogst, maar dat wij (Nederlanders) het als een
wintergroente*) behandelen; de pastinaak schijnt lekkerder te zijn als er vorst overheen gegaan is: Hierdoor verandert een groot deel van de zetmeel in suikers en krijgt de pastinaak zijn unieke smaak.

De Grieken en Romeinen aten deze wortel al, hij kwam oorspronkelijk uit het Middellandse zeegebied en kwam in de Middeleeuwen naar West-Europa.
In West Europa werd de pastinaak, nog vóór de aardappel, volksvoedsel.
Pastinaken zitten vol met ijzer, kalium, calcium, etherische oliën, foliumzuur en vitamine E, C en B.

Onze vrienden hadden van deze wortels een heerlijk soepje gemaakt.
Ik denk dat ik nu zelf ook eens “iets” ga maken van deze wortel.

*) Wetenschappelijke onderzoeken uit Engeland laten zien dat pastinaak een ontstekingsremmende, antischimmel- en antikankerwerking heeft bij darmkanker en acute lymfatische leukemie.
In de volksgeneeskunde wordt pastinaak ingezet bij nierziekten, obesitas en ter ondersteuning van het immuunsysteem. De vezels in de pastinaak zorgen voor ondersteuning van het spijsverteringsstelsel en voor een constante bloedsuikerspiegel. Pastinaak bevat ook kalium, dat zorgt voor een constante, lage bloeddruk. Bron: https://www.mmv.nl/voedingsmiddel/pastinaak

Industrieel erfgoed

Onze Brabantse vrinden hadden ons uitgenodigd om “iets” samen te bekijken (verrassing wat en waar)
We spraken af bij een benzinepomp aan de
NCB-laan in Veghel.
Onze Veerle (Belgische GPS) kon NCB-laan niet vinden!
Google wist ons wel te melden dat NCB,
Noord Brabantse Coöperatieve Boerenbond betekent!!
Na herhaalde pogingen met verschillende schrijfwijzen gaf de mogelijkheid
N.C.B.- laan Veerle de kans ons daar heen te brengen. Leve Veerle!

Na de begroeting daar en een paar honderd meter achter onze Brabantse vrinden aangereden te hebben kwamen we bij een groot industrieel erfgoed complex.
Dát was ons einddoel en gingen we een kijkje nemen!

Lees verder...

Berkenstammetje

We zagen bij een schoondochter een enig ding, waar lichtjes op stonden, gemaakt van berkenstammetjes. Zij had het gekocht.
Mijn lief zei zoiets zelf te kunnen maken, hij had alleen de juist ingrediënten nodig.

Regelmatig lopen we in het bos, waar berken omgevallen zijn die tussen de bladeren liggen.
Eerder hadden we al schors nodig om bloempotten van te maken ( dat "project" is gelukt en afgerond) Nu keken we dus naar een stammetje. Na een maand zoeken geven we het op.
De berkenstammetjes in het bos zijn te nat en/of rot, te dun of, als ze het goede formaat hebben, veel te lang om “even” uit het bos te sjouwen.
Lees verder...

Palmsuiker (slot)

Op mijn (3) eerdere blogs over palmsuiker bij de Jumbo ( of liever géén palmsuiker meer) kreeg ik veel reacties. Eén daarvan schreef gereageerd te hebben op de website van de Jumbo met de vraag hoe het zit met de palmsuiker. Ze vroeg of ik dat ook kon niet ( samen bereik je meer)
Ik heb meteen op de Jumbowebsite de vraag gesteld hoe het nu met die palmsuiker zat
Lees verder...

Skrei *) (2)

Op 6 februari vertelde ik u dat ik voor het eerst van mijn leven op een menu “skrei” had gezien en dat we naar dat restaurant ooit terug zouden gaan om het te eten.

Vandaag heb ik
skrei gegeten, niet in dat restaurant, hoewel dat wel het oorspronkelijke plan was. Vanmorgen deed ik boodschappen in mijn supermarkt en daar lag hij: skrei. Keurig verpakt in 2 stukjes met aan afprijssticker én… wat heel belangrijk was: een receptenboekje erin. Dit kon ik niet laten lopen. Ik kocht, voor het eerst van mijn leven skrei.

Het was manliefs kookavond, hij bekeek de recepten en zocht er één uit. Er was nog wat meer nodig voor dit recept, dus ik sprong op het fietsje en haalde, 2 harde bolletjes, remouladesaus en een avocado, de rest van de ingrediënten hadden we in huis.

Ik heb net mijn buikje vol en ik moet zeggen, het was heerlijk!! Vooraf hadden we een vissoep (pot) die al een tijdje in de kast stond en gekocht bij de Liddl. Er zat een hele krab in!!! Ook die soep was erg lekker. Ik ben verkocht! Vanaf nu kijk ik ook na het skreiseizoen uit , net als zovelen Noren.

*) NU las ik dat skrei afgeleid is van het Noorse skrida dat reizen betekent.

 

Schikgodinnen

Schikgodinnen bepalen de levensloop van Goden zowel als van stervelingen.
Het lijkt een beetje op het sprookje van Doornroosje, bij haar geboorte kwamen
 feeen die wensen uitspraken voor het leven van het prinsesje.
Zo ging het ook bij de schikgodinnen uit de Griekse mythologie
In de klassieke mythologie zijn drie schikgodinnen

  • Clotho, de spinster, zij “spint” de levensdraad

  • Lachesis, zij meet de levensdraad af

  • Atropas, zij knipt de levensdraad af.

.
De laatste, Atropas bepaalt dus wanneer je sterft. Een dame om te vriend te houden dus.

Wateroverlast

Wij hebben iets met water.
En dan bedoel ik niet dat mijn pa en al zijn broers zeilboten hadden, of dat we vroeger aan de Loosdrechtse Plassen woonden, nee ik bedoel water IN huis
Lees verder...

Een bijzondere verjaardag

Een familielid werd 70 jaar en vierde het met allen die haar lief zijn.
Haar man zei altijd ”Als je jarig bent dan geef je cadeautjes” Dus kreeg zij op zijn verjaardag van hem een cadeau. Dát komt al tien jaar niet meer voor aangezien haar man toen overleed. Dit jaar besloot ze, nu ze 70 jaar werd, haar genodigden een cadeau te geven; in de vorm van een optreden van Gerard Alderliefste.
Van deze zanger heeft ze ook bij de crematie van haar man een chanson laten draaien: “Vivre”, een lied dat Gerard ook ooit samen met Ramses Shaffy zong.

De dochter van de jarige had ons tevoren gemaild over het cadeau dat de jarige zelf wilde kopen en waartoe we, op de dag zelf, een enveloppe in een mooi versierde doos konden doen.


Lees verder...

11 februari : Toe Bisjvat*)

Toe Bisjvat is een Joodse feestdag. Met Toe Bisjevat viert men het ontwaken van de natuur na de winter.
Oorspronkelijk was deze dag belangrijk bij de toepassing van de wetten over het afdragen van oogst aan de Tempel, tegenwoordig wordt deze dag
 door Joden wereldwijd gevierd door het eten van fruit dat in Israël verbouwd wordt en
worden er op Toe Bisjvat vaak bomen geplant door schoolkinderen.

In Nederland wordt een Nationale boomfeestdag “gevierd”. Weliswaar heeft deze Boomplantdag een andere historie, maar ook op die dag worden bomen geplant door schoolkinderen. Zo’n 400 gemeenten doen mee en ruim 150.000 schoolkinderen planten dan een boompje.

De historie van deze boomfeestdag begin in 1954 als de FAO, de Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties, een resolutie aanneemt: "The Conference, recognising the need of arousing mass consciousness of the aesthetic, physical and economic value of trees, recommends a World Festival of Trees to be celebrated annually in each member country on a date suited to local conditions.": De aangesloten landen worden opgeroepen ieder jaar een World Festival of Trees te vieren, om de ontbossing tegen te gaan en de bewustwording van het nut van bomen te bevorderen.

Hier in Nederland wordt de Nationale Boomfeestdag op de 3e woensdag in de maand maart; dit jaar dus op 22 maart!
Dié datum komt vermoedelijk ook wat beter uit met het weer. Want op 11 februari DIT jaar lag in Nederland een laagje sneeuw en was het iets beneden 0 graden.

   *) Letterlijk vertaald betekent Toe Bisjevat 'de 15e Sjevat'. Deze 15e dag van de maand Sjevat wordt in de Misjna (mondelinge leer van de Thora) het nieuwjaar voor de bomen genoemd.
Ook anders geschreven bv. met een w ipv een v

Slechthorend (2)

Op 24 september vorig jaar schreef ik al dat ik “binnenkort” aan een herhalingsonderzoek van een grootschalig wetenschappelijk onderzoek zou mee doen.( het Nationaal Hooronderzoek bestond in sept. 10 jaar)

In 2006 deed ik voor de eerste keer mee en gisteren werd ik door de KNO afdeling van het VU Medische Centrum voor een herhalingsonderzoek gevraagd.

 

 

 

Lees verder...

Pomelo

Mijn lief ging boodschappen doen en zou een pompoen meebrengen om van die heerlijke pompoensoep te maken (zalig als het zo koud is, na een wandeling)

Hij kwam thuis met een minder oranje vrucht dan normaal, er stond HONEY POMELO op.
Volgens mij kunnen we daar geen soep van maken, dus maar even op internet gezocht wat een
pomelo is.

Het blijkt een soort grapefruit te zijn, citrusvrucht dus: geen soep. Wat dan wel? Ook daar brengt internet uitkomst:
pomelo garnalen cocktail. Dus ga ik morgen garnalen kopen en hebben we in het weekend zo’n cocktail en géén soep. ( Om met kleinzoon te spreken: Jammer dan!)

De pomelo is ontstaan door kruising van een grapefruit en een pompelmoes, oorspronkelijk uit Thailand en Maleisië, maar ook uit China (daar komt de onze nu vandaan)
De boom waar de vruchten aan groeien kan wel 15 meter hoog worden en heeft behaarde takken, crèmekleurige bloemen van 3 tot 7 cm groot en ovale bladeren.

Een pomelo is rijp als de schil dof is; glanzende schil betekent: nog niet helemaal rijp.
Om de onze zat een strak cellofaantje, pas bij het eraf doen konden we de schil zien: dof!!! Dat wordt dus het weekend nuttigen
Hij moet buiten de koelkast bewaard worden, las ik ook.

Gisteren wist ik niet dat er pomelo’s bestaan, wordt mijn bestaan “rijker” nu ik dat eten kan?
Ik schort mijn oordeel op tot de pomelo, samen met de garnalen mijn maag in is gegaan

BvMvvA: Boeddha - Lijden

Ik las dat Boeddha ooit gezegd zou hebben
“We lijden omdat we wensen dat de realiteit anders is dan die is”

Echt zo’n zin die je een tijdje moet herkauwen voor je de werkelijke betekenis ervan doorgrond.
Je lijdt dus omdat de werkelijkheid niet zo is als je wens dat die is.
Dat kan met een baan zijn, met een partner met je ouders, je huis en vele andere dingen.
Bij “lijden” denk ik vooral aan fysiek lijden; ik heb nogal wat mensen om mee heen zien lijden aan kanker. Geestelijk lijden ken ik meer uit verhalen, films en boeken.

Zelf heb ik geestelijk niet geleden, er zijn dingen die me pijn gedaan hebben, maar lijden……
Misschien heeft het te maken met de ernst van dingen. Hoe erg iets is op een schaal van 10.
Ik heb “pijn gehad” doordat dierbaren die overleden, ik zie dat niet als lijden.
Ik lijd, in de winter, soms kou, maar dat is meer een “onprettig vinden” dan lijden.

In gedachte houdend wat Boeddha ooit zei, zou dat kou lijden zijn, omdat ik op dat moment wens dat het warmer zou moeten zijn. Ik denk dat dat zo is. Ik houd niet zo van kou. Misschien moet ik accepteren dat het koud is en zou ik dan minder “lijden” ????
Ik ga het maar eens proberen: accepteren dat het koud is! Niet wensen dat het anders zou moeten zijn. Misschien is het waar en voel ik de koude dan minder

Weer winterweer

Zelden kijk of luister ik naar een weerbericht; het weer komt toch wel of ik weet wat het wordt of niet. Daarbij hebben weermannen en vrouwen het niet altijd bij het juiste eind en dan zou ik op hun advies iets NIET gedaan hebben omdat het zou regenen/sneeuwen/hagelen terwijl het de hele dag droog is gebleven. Ik houd rekening met neerslag en doe wat ik wil doen en wanneer ik het wil doen.

Lees verder...

Lopen met een viervoeter

Al eerder schreef ik over een vriendin en haar doodle.
Mijn vriendin is ongeveer een jaar gastgezin voor een hulphond.
Ze heeft nu haar zevende hulphond “te leen”. Hij is mega groot, grijs gekleurd en heeft een heel leuk leven. Niet alleen “werken” en 1x per week naar school, maar ook lekker dollen en wandelen. Vandaag mocht ik met ze mee, wandelen op de hei. Zijn staart zwiepte vrolijk bij elke hond die hij zag; er liepen er velen.

Lees verder...

Skrei

Terugkomend van weggeweest rijden we langs een restaurant met een schoolbord buiten.
Op het schoolbord staat een menuutje. We rijden in de auto erlangs dus helemaal lezen kan ik het niet, maar ik zie het woord skrei.
Nooit van gehoord.
Toch thuis maar eens kijken wat een “skrei” is.

Lees verder...

Stoutenburgerpad

Een klompenpadroute van 10 kilometer. De start  is bij het koetshuis in Stoutenburg*) ,Daar is voor € 1,50 een kaart met routebeschrijving van deze wandeling verkrijgbaar. Het koetshuis behoort bij een “kasteel”, een landhuis met een torentje dat gebouwd is in 1888: Kasteel Stoutenburg**)

Hoewel er staat dat de route goed, dmv paaltjes, aangegeven is,  zijn we blij dat we een kaart hebben. Te meer daar we de route in omgekeerde richting lopen en van die kant NIET altijd gemakkelijk  de kleine bordjes aan achterkant van paaltjes te vinden zijn.

Lees verder...

Oorlogsfotografie

Mijn lief was ooit fotograaf en is altijd geïnteresseerd gebleven in fotografie.
Hij wilde dan ook graag naar de tentoonstelling van oorlogsfotograaf Jeroen Oerlemans.
Oerlemand was verleden jaar aan het werk in Libië en is daar om het leven gekomen.Deze tentoonstelling is een eerbetoon aan hem.

We rijden naar Hilversum waar de tentoonstelling in Museum Hilversum te zien zal zijn.
Vroeger was in dit gebouw het Raadhuis van Hilversum gevestigd, nu is er behalve de oude Raadszaal waar getrouwd kan worden, een museum in gehuisvest.

Lees verder...