Einde oefening

Vandaag berichtte Blogse dat ze ermee gaan stoppen. Jammer.
Vanaf 2014 schreef ik bijna iedere dag een blog.

Natuurlijk kan ik bij een andere provider weer een blog opstarten,
maar ik denk dat dit een teken voor mij is, om er NU mee te stoppen.

Ik dank u allen voor het lezen van mijn blog en wens u een mooi leven toe met veel leerzame momenten

Gegroet
Baars

Wildlands

Vrienden van ons hebben kaartjes voor Wildlands gewonnen en vragen ons mee dus vertrekken we op een woensdagochtend vroeg om de bijna 2 uur durende reis naar Emmen te aanvaarden.

Ooit waren we in deze dierentuin, die toen nog Dierentuin Emmen heette en nét een nieuw pinguïn verblijf had. Ik herinner me
 dat we van de parkeerplaats een heel eind moesten lopen over een loopbrug .Dat is nu helemaal anders.

Omdat mijn vriendin met een stok loopt zochten we naar een invalideparkeerplaats dichtbij  de dierentuin. Niet te vinden. Uiteindelijk stopte mijn lief vlakbij de dierentuin (ook nog een hele toer) en bracht toen de auto naar zijn tijdelijke rustplaats.

Lees verder...

Spooky

Wij rijden een 50 kilometer van huis en stoppen bij een restaurantje om wat te gebruiken.
Als we de auto geparkeerd hebben en naar de toegangsdeur lopen komt er een auto de parkeerplaats op. De bestuurder  draait het raampje open draait en zegt “Mag ik u wat vragen? “
Dat mag.
Hij vertelt dat hij iemand zou bellen als hij op bezoek kwam, maar dat hij nu zijn mobieltje is vergeten, of hij even die van ons mag gebruiken.
Dat mag.
De oudere man stapt uit de auto met een papiertje in zijn hand.
Op het papiertje staat een 06 nummer. Mijn lief draait het nummer en geeft na het laatste cijfer  zijn mobieltje aan de man, die hem tegen zijn oor houdt.
Wij allen wachtten.

Lees verder...

In en om het meer

In de buurt van ons huis is een meer. Er is een strandje bij. Nou ja strandje. Er is gemaaid gras en  vlak voor de waterkant is anderhalve meter (vies) zand.
Het water is een stuk ondiep en er zijn onlangs weer rode drijvers geplaatst, zodat kleine kinderen er kunnen pootjebaden zonder gevaar. Er tussen zijn grote stukken “leeg” voor de surfers en andere watersporters.

Wij lopen daar wel in het voorjaar, herfst en winter. Zomers is het vol met blote pootjebadende mensen.

Onlangs liepen we er weer eens. Het was vrij stil (doorde weeksedag) Een man met een motor stond bij de ( op slot zittende toilet) Wat doet hij daar? Is dat zuivere koffie?
Een heleboel ganzen met kleintjes, die, als wij aan komen lopen het water in rennen. Het hele “strand” ligt vol ganzepoepsliertjes. Er is een soort foto shoot. Twee, zwaar opgemaakte meiden in zwarte kledij lopen het water in en worden gefotografeerd.
Er zijn veel zwanen op het water, ik zie er zo al 12. Twee meisjes (vriendinnen vermoed ik) liggen zonder bovenstukje in de zon met een mand naast zich.
Een witte fiets staat tegen een prullen bak, een oudere dame (eveneens zonder bovenstukje) zit met haar foon te spelen) en er komen, als we teruglopen, twee jongens aan met een bal.

Ik loop wat moeilijk door de 2 gekneusde (of gebroken) ribben, maar geniet van de omgeving, de zon en het windje.

Natuur, je krijgt er altijd weer nieuwe energie van.

Doodskist

Geen droef blog. In tegendeel een vrolijk verslag van een dag uit mijn leven.
Om zo om en nabij de drie uur in een auto te zitten op een warme dag om naar het Nijmeegse ziekenhuis
  heen en terug op bezoek te gaan, vraagt om, na het ziekenbezoek, een stukje koele natuurbeleving.

De zieke was wéér vooruit gegaan, wéér minder slangetjes in zijn lichaam en weer meer beweging (even zitten in een stoel) Allemaal positief dus.

Lees verder...

Zien door kinderogen

Kinderen zien heel veel “anders” dan volwassenen.
Bij ons, volwassenen, is alles “ingeslepen”.
Wij “weten” dingen.
Bij kinderen is dat allemaal niet zo logisch.
Als morgen alles omhoog valt, dan kijken zij daar niet raar van op.
Wij wel.

Kinderen zijn ook heel puur, zeker als ze klein zijn.
Ze zijn nog niet “vervormd” over wat je wel en niet mag/ kunt zeggen.

Toen een schoenenverkoopster aan mijn neefje (5)vond wat hij van de, netgekochte schoenen van zijn moeder vond, antwoordde hij :
  “Drie keer niks.” ( niet om “grappig” te wezen, maar omdat hij dat zó vond) Misschien zouden volwassenen dat denken, maar zeker niet zeggen. Wij hebben “geleerd”: ”Zo iets zeg je  als volwassene niet”

Ons kleinkind vraagt aan zijn vader of we naar het strand gaan. Zijn vader zit te praten en zegt
NEEN.
Een half uurtje later vraagt ons kleinkind het weer. Volwassenen vinden dat zeuren.
Voor een kleinkind is het antwoord nu NEEN, maar waarom zou het straks niet JA zijn? Nog maar eens een keer proberen dus.

Als je als volwassene een nieuw spelletje met een kind doet, leg je de regels uit: zo spelen we het.
Halverwege het spel doet het kind opeens iets “anders”.
“Zo hoort het” zegt hij dan.
Daar kun je van alles tegen inbrengen, maar voor het kind heb JIJ je zegje gedaan en NU vindt HIJ dat het “anders” moet.
Ik ben daar wel eens in mee gegaan, op een gegeven moment zei kleinzoon ”Zo hoort het niet, he, oma?” Hij kwam er zelf achter dat het niet werkte op ZIJN manier. Leuk.

Omgaan met kinderen maakt dat je dingen even “anders” ziet, minder vanzelfsprekend.
Bijzonder.

 

Citaat : Uiterlijk


De goedkoopste manier om er goed uit te zien is...
glimlachen!

(Anon)

Inspirerend

Vandaag hadden mijn lief en ik het “opeens” over inspirerende leerkrachten.
Ze zijn er. Had ik er één of meerderen?

Ik kan me heel veel meesters en juffen  herinneren, zoals de meester op de lagere school die altijd  klas 5 en 6 lesgaf en in de avonduren leerde om op een middelbare school les te kunnen geven. Toen ik  één jaar op  een middelbare school zat kwam hij ook op DIE middelbare school lesgeven.

Of de leraar die Duits gaf op de middelbare school en mij altijd als voorbeeld voor de klas haalde.
Maar “inspirerend”? Dat was er maar één; juffrouw van de Vijver van de kleuterklas. Ze was zo lief! Vanaf het moment dat ik juffrouw van de Vijver leerde kennen wilde ik kleuterjuf worden.

Lees verder...

Leven en dood

De morgen begon niet goed. Bij het openmaken van de gordijnen zag ik een dode vis in de vijver drijven.
Het bleek één van de vissen te zijn die, lang geleden, in onze vijver geboren is.
Geen ziektekenmerken geen reigerpik of kattenklauw in/aan hem te zien.
Ik heb een gat in de aarde gemaakt en de vis teruggegeven aan de natuur.

Daarna ging de telefoon. Mijn grote neef meldde dat zijn vader (mijn broer) na een ernstige operatie gisteren en een nacht op de IC terug op zijn kamer was. Goed Nieuws; we mogen  hem bezoeken.
Daarna een appje dat mijn kleine neefje na 5 dagen ziekenhuis vandaag naar huis mag.
Weer goed nieuws.

Lees verder...

Een waterdier

We liepen ( weer) langs de waterkant. We keken naar het nest van de meerkoetjes, zagen de reiger in een boom zitten te loeren, de aalscholver in de boom zijn vleugels zitten te drogen en……….. iets in het water zwemmen. Geen idee wat het was.

Manlief bleef het dier met zijn ogen volgen, terwijl ik naar huis liep om de verrekijker te halen.
Toen ik terugkwam zag ik net het dier in het water slepen met een stuk riet en, vlakbij de wallekant, onder water duiken. Een nest aan het maken?
De verrekijker bracht hem dichterbij, staand op 2 pootjes  op een soort “eilandje” probeerde hij een twijgje door te bijten. Het kon geen bever zijn (geen platte staart, geen stromend water) maar wat dan wel?

Lees verder...

Jumbo Familie Race Dagen

Vroeger gingen wij naar de races in Zandvoort.
De tijd voordat er kinderen waren en vriendje en ik een hele dag stof zaten te happen om “ergens” op het circuit auto’s voorbij te zien scheuren.

Vriendje is man geworden, kinderen zijn gekomen en (huis uit) gegaan en NU kijkt manlief Formule 1 races op de t.v.

Hij leeft meer mee sinds er weer een Nederland aan de races mee doet:
MAX Verstappen.

Laatst had de Jumbo een actie: Jumbo Familie Race Dagen (19-21 mei) kaartjes bij “speciale” producten. Dat zou iets voor mijn lief zijn, dus kocht ik bier (een merk dat hij nooit drinkt) en pastasaus (mega grote flessen) en kreeg een voucher voor 2 gratis tickets, te boeken op internet.

Manlief was blij (“Hoef ik het bier NIET te drinken?”) Hij ging zijn zonen vragen om mee te gaan.
Beide zonen hadden (helaas) wat anders te doen op die dag en een gevraagde vriend hield niet zo van racen. Ik stond “reserve”. Ik had me aangeboden “als niemand kon”, want alleen gaan is natuurlijk niet echt leuk.

Lees verder...

Rabarber

Soms noemt men het een fruit, omdat er moes of compote van gemaakt wordt, maar het is toch echt een groente. Er zijn meer dan 120 soorten rabarberrassen, groene en rode. De groene zijn zuurder.
Naarmate het rabarberseizoen
  vordert  ( april t/m juni) wordt de rabarber zuurder, dat komt door dat de zon zorgt voor een hoger oxaalzuur  in de stengels.

De naam
Rabarber komt uit het Grieks en is letterlijk vertaald: de groente van de Barbaren.
De Chinezen hebben,  zo’n 5000 jaar geleden deze groente ”ontdekt” en zijn het gaan telen.
Eerst werd het uitsluitend als geneesmiddel gebruikt, als purgeermiddel.
De wortels en stelen zijn eetbaar, de bladeren giftig.

Pas rond 1900 werd ook rabarber in Nederland geteeld.
Italië, Duitsland en Engeland gingen ons al voor.

Bewaartip: Rabarber kun je ( in stukjes)  invriezen en  de stengels zijn een week in de groentenla houdbaar.

Een extra weetje: Men kan rabarber ook rauw eten. Meestal wordt er dan zout over gestrooid. Dit is een populaire snack in Koerdistan

Pa en Ma meerkoet

We lopen vaak langs de brede sloot hier vlakbij in de polder.
Er zijn momenteel 3 meerkoetnesten aan de overkant in het riet.
Op 2 van die nesten zit ma of pa meerkoet (de ander zwemt in de buurt rond)

In het derde nest hebben we 2 kleine meerkoetjes gezien. Pa en ma hebben een witte bles en de kleintjes een rode.
Telkens als we voorbij lopen kijken we even naar de kleintjes (van een grote afstand)
Gisteren waren pa en ma aan het “spelenvaren”, geen kleintje te zien.
Ik weet dat ze “meteen” het nest verlaten, maar ik zag ze nergens in de buurt van pa of ma.
We bleven een tijd kijken, opeen dook een van de twee meerkoeten onder, toen zagen we drie kleine meerkoetjes in het water; ze hadden op ma of pa’s rug gezeten.
De volwassen meerkoet vond het kennelijk tijd dat ze maar eens op “eigen vleugels dreven”.
Een koddig gezicht, net alsof er batterijtjes in de kleintjes waren gestopt, ze schokvaarden meteen terug naar het nest en krabbelde terug op het van rietstengels en wortels gemaakte nest.
Ik las dat ze de jongen na 56 dagen kunnen vliegen, ik ben benieuwd of we ook “vlieglessen”
  gaan zien.

Super(markt)val

Je staat bij de kassa.
De cassiere zegt ”U heeft maar 2 pakken X,
  maar de aanbieding geldt voor 3. Pakt u er nog even één bij? “Je zegt ja, en gaat “effe snel” een derde pak halen.
Bekend?

Ik deed het gisteren.
Even snel.
Rennend het gangpad door.
Het gangpad waar een
vulmeneer een stap naar achteren deed op het moment dat mijn rennende voet op DIE plek moest zijn. Ik zag de grond op me afkomen en ik dacht nog “Dit ga ik niet tegen houden” Ik lag.. Mijn oren suisden, geluiden werden vaag en weg was ik.
Toen ik bijkwam,
 waren er mensen om me heen, één met een glaasje water, één met een stoel  en één die zei dat ik moest blijven liggen.
Genant!!

Lees verder...

Combineren

Wij hebben al zo’n veertig jaar een vouwwagen en gaan daarmee bijna altijd op vakantie ( met de vouwwagen naar Ghana kon niet, maar als het dichterbij had gelegen….)

Het is onze tweede vouwwagen. De eerste is ingeruild, toen ons tweede kind groter werd en een campingbedje op de deksel geen optie meer was.

Na 30 jaar trekken zijn er nu wat naden  van het tentdoek aan het oprekken en zelfs hebben er een paar losgelaten.
Tijd om aan reparatie te denken.

Het oorspronkelijke aanschaf bedrijf is gestopt, maar een aantal werknemers hebben een doorstart gemaakt, dus we bellen  maar eens.
Offerte gevraagd en een afspraak voor reparatie gemaakt.

We moeten daarvoor naar Zeist. Alleen de vouwwagen wegbrengen vinden we “zonde” en dus zoeken we in de buurt “iets om te doen” op.

Lees verder...

Nijlganzen

Ik las erover, maar had ze zelf nog niet gezien. Vandaag fietsten we langs een sloot. Erin zwommen een pa en ma eend met 5 kleintjes. De eenden waren bijzonder mooi getekend. Thuis zocht ik op wat voor eenden dit waren. Wat bleek:  ”nijlganzen” ((Alopochen aegyptiaca)
Pa en ma hetzelfde met bruin ooglapjes.
De Egyptenaren beschouwden deze
eendgans  als heilig. Er schijnen, in Egypte, nogal  wat afbeeldingen  uit vroegere tijden van deze gans te zijn.

Een Europese Commissie wil de nijlgans nu op een lijst van Ongewenste Exoten gaan plaatsen.
Ze blijken schadelijk voor de inheemse natuur en moeten verdwijnen uit Europa.
Ik las er een stukje over in
de VPRO gids,  Vroege Vogels had er een item over (helaas niet gezien)

In 1967 werden deze vogels voor het eerst in de vrije natuur gezien, het zijn ontsnapte siervogels!
(net zoals de possums ontsnapte pelsdieren zijn in Nw Zeeland, ik schreef daar ook eerder een blog over)

De Nijlgans, oorspronkelijk uit Afrika, leeft voornamelijk op het land, terwijl hij goed kan zwemmen.
Ze schijnen hun nesten in bomen en holen te maken. Ik vraag me af hoe de kleintjes dan in het water terecht komen, want vliegen lijkt me niet kunnen met die piepkleine vlerkjes (zoals ik ze vanmiddag zag zwemmen). Misschien
 zich laten vallen : God zegen de greep?

Als deze gans definitief op deze lijst  van ongewenste exoten komt, worden deze ganzen actief  bestreden.

 

“Hond”feud

Trouwe lezers van mijn blog weten dat ik gek ben op Wordfeud. (een soort scrabble op computer of Iphone)  Je speelt onder je eigen naam of hebt een codenaam en je kunt er een fotootje bij zetten. Sommige spelers plaatsen een fotootje van zich zelf, sommige  plaatsen een foto van een bloem en heel veel mensen zetten hun huisdier op de profielfoto
Je kunt behalve  het spel spelen (een woord maken) ook een kort commentaar plaatsen.
Vaak zijn dit dingen als “prachtig” of “knap” of “Heb jij ook geen klinkers”
Als je het spel met bekende doet, wordt het ook wel gebruikt als Whatsapp, dan zijn er commentaren in  de orde van  “heb je gisteren een leuke dag gehad? “
Als een speler een woord gemaakt heeft komt er bovenin het scherm  te staan: Willem legt “peper”, dan weet je dat je tegenspeler het woord peper heeft gelegd
Lees verder...

Tijdsbesteding

Volgens mij heb ik al eens een blog geschreven over TIJD en hoe snel of langzaam die kan gaan

Of uren duren eeuwigheden,
dat ligt hem aan het besteden

   [Jan Pieter Heye(1809-1876)]

Vandaag dacht ik er weer aan.
Een familielid moest naar het ziekenhuis (hier ver vandaan) en zou uitslag krijgen van een aantal onderzoeken.
Soms is zoiets een gesprek en klaar, soms moet er dan “even” bloed afgenomen worden; “even” naar de opname een afspraak gemaakt, dus je weet nooit vooraf hoe lang het gaat duren.

Wanneer hoor je, als naast familielid wat? Wanneer kun je zelf bellen.
Ik heb gewacht tot 3 uur na het gesprek, kon het toen niet langer meer houden. Maar er was nog niemand thuis. Mobiel bellen durfde ik niet, hij kon nog in het ziekenhuis zijn.
Een half uur later weer en toen een uur later weer.

De meest vreselijk scenario’s spelen zich ondertussen in mijn hoofd af. Moest hij blijven? Zeer ernstig?  Uiteindelijk toch maar mobiel gebeld. Hij was onderweg naar huis ( een ander reed) en ik hoorde zijn nieuws: Een operatie, iets weghalen, niet zeker WAT. Goedaardig of ? Eerst openmaken en dan verder zien.

Ik bood mijn hulp aan en wenste hem sterkte.
Wat kun je meer doen, als je aan de zijlijn staat?

Deze dag duurde vreselijk lang. Terwijl ik weet dat elk uur 60 minuten heeft, lijken sommige uren er toch meer te hebben, zeker als je moet wachten op iets of iemand.

Beverwijk

De naam Beverwijk  (een gemeente in Midden Kennemerland) was van oorsprong Beverhem;  Bever is de naam van een man en heem of hem  betekent  woonplaats of huis.

In Beverwijk zit  (sinds 1974) HET Brandwondencentrum van Nederland. Juist dáár omdat het vlakbij de Hoogovens is , waar in het verleden nogal eens brandwondenslachtoffers vandaan kwamen

Beverwijk is van meer dan alleen dit brandwondencentrum bekend, ook van iets totaal anders: de
grootste overdekte markt van Europa. Gestart in 1980 als Zwarte Markt, mensen konden er hun spullen verkopen (en kopen)

Lees verder...

Hoog sensitief

Eerder schreef ik al een blog over HSP
Een tijdje geleden heb ik (weer) een workshop hierover gevolgd : 2 avonden - 2 lessen.
Als je veel boeken over HSP hebt gelezen is er niet veel nieuws over te leren, heb ik ervaren.
De enige nieuwe invalshoek,  die je nog krijgt komt uit de medecursisten,  die  ook hoogsensitief zijn.
Ook deze keer was het verhelderend om te horen dat er méér mensen niet tegen harden geluiden en fel licht kunnen, die moe worden van mensenmassa’s, snel onder de indruk zijn,  vaker huilen en bij wie bijna alles zo diep binnenkomt.

Na afloop van de laatste les, ging ik snel naar huis. Ik wilde alles eens rustig overdenken.
Kennelijk zijn er toen een aantal mensen blijven zitten die afgesproken hebben bij elkaar te blijven komen.


Lees verder...

BN-ers

BN-ers

Als je, in Nederland aan de weg timmert, kun je BN-er worden; Bekende Nederlander.
Je kan goed zingen, acteren, je bedrijft politiek of bent de baas van een multinational.
En soms kun je niets bijzonders, ben je gewoon op t.v. houdt de camera van je snuit, en de kijkers van wat je zegt, krijg je programma’s te presenteren of komt er een programma over je leven en word je zo  BN-er.

Lees verder...

AfvalScheiden

Een brief van de Gewestelijke Afval Dienst in de brievenbus.
We krijgen 2 andere vuilnisbakken.
Alstublieft.
Dankuwel.

We hadden er 3.
We krijgen nu een vierde erbij.
Waar laat je die krengen.
Ik ben blij dat er geen opengekrabde zakken meer op straat liggen en vind de dichte bakken een goede oplossing. Maar nu er 4 zijn gekomen wordt de tuin wel erg “overheerst” door plastic
Met felgekleurde deksels, die afleiden van ons GROEN.

Lees verder...

Ooievaarskinderen

We hoorden het van de week.
Er zijn weer jonge ooievaartjes geboren.
Vandaag na het eten met de fiets naar het hoge wagenwiel
Er tegenover is een dijkje, nu begroeid met koolzaad en fluitenkruid.
We waren niet alleen op het dijkje meer fotografen met telelenzen.
Zo’n repeteerkanon
Lees verder...

Liefde in mei en verder

Behalve vogeltjes die flirten en eitjes leggen zijn ook de mensen in de maand mei extra gevoelig voor de LIEFDE.
Vroeger
verloofden en trouwden nogal wat stelletjes zich in de maand mei.
Tegenwoordig staat de meimaand op
  de 3 e plaats als geliefde maand om te trouwen ( september en juni staan op 1 en 2) Maar behalve officiële liefdeszaken zoals trouwen of verloven komt ook verliefdworden in mei veel voor.

 

 

 

Lees verder...

Populisme

In Frankrijk werd Marie Le Pen niet verkozen, maar Emmanuel Macron  (ooit lid van een socialistische partij, noemt zich nu uitgesproken liberaal)
In Nederland werd de PVV (Wilders)
niet de grootste partij afgelopen maart tijdens de landelijke verkiezingen in Nederland

Door dit soort uitslagen zou je kunnen denken dat in Europa het populisme verslagen is. Niets is minder waar.
In Frankrijk stemden 10 miljoen stemmers op Marie Le Pen; in Nederland werd de PVV de op één na grootste partij.
 
Het populisme is in opmars

Lees verder...

Maria in Mei

Eerder schreef ik over de dingen  die, voor mij,  elk jaar in de meimaand gebeuren.
Deze keer wil ik het wat algemener houden .
Iets dat ik las triggerde dat bij mij.
Meimaand is Mariamaand.

Ik ben remonstrant opgevoed. Remonstranten hebben niet zoveel met Maria (de moeder van Jezus)
Mijn katholieke vriendinnetje daarentegen had het vaak over Maria en ook in het Weesgegroetgebed  hoorde ik Maria “voorbijkomen”; in de katholieke kerken zag ik Mariaaltaars.
Voor mij heeft dat wel altijd “iets”, omdat één van mijn doopnamen ook Maria is.
Ik ben vernoemd, dus de moeder van de persoon  waarnaar ik vernoemd ben, zal wel iets met DE Maria gehad hebben dat ze haar kind zo genoemd heeft.

Terug naar de meimaand, de Mariamaand.

Lees verder...

Voorlichting en preventie

Vroeger ging je één keer per jaar  voor controle naar de tandarts, als je in het Ziekenfonds zat. Als er niks te doen was, moest je na een jaar weer terugkomen.
Dat was bij mij nooit het geval ik moest ALTIJD terugkomen.
  Als hij “bijna” klaar was maakte de tandarts altijd met een borsteltje aan zijn boor, je tanden schoon.

Tegenwoordig doet een tandarts dat niet meer; daarvoor is een mondhygiëniste in de plaats gekomen
Als je, zoals ik, tanden en kiezen hebt met ruimtes daartussen verwijst de tandarts je naar een mondhygiëniste.
Daar ga ik dus 2x per jaar naar toe.
Afgelopen week was het weer zo ver.
Ik ben niet BANG voor de behandeling, maar vind het alles behalve LEUK.
Ik ben altijd te vroeg, NIET slim want dan zit ik in de wachtkamer “stress op te doen”.
Ik pak een blad en probeer “gewoon” te lezen.
Vanmorgen had ik een boek te pakken dat gaat over het begin van de
mondhygiënistes
Interessant.

In 1913 vond Alfred Fones (tandarts in Bridgeport USA) dat qua tanden niet alleen reparatie moest plaatsvinden maar ook voorlichting en preventie.
Alfred zette zich in voor een opleiding van Dental Hygiënistes.

In Nederland duurde het veel langer voordat deze beroepsgroep werd gestart.
In 1929 werd voor het eerst Het Nederlands Congres voor Mondhygiëne in Utrecht georganiseerd. Daar werd de instelling van “
mondverzorgsters van groot belang genoemd!
Toch werd de opleiding daartoe pas in
1968 gestart.

Toen ik zover met lezen gekomen was werd ik binnengeroepen. Mijn vaste hygiëniste reinigde mijn gebit kundig en ik kan er weer een half jaar tegen aan.
IK ben blij met deze beroepsgroep, maar het kost natuurlijk wel meer geld dan dat de tandarts het er “even” achteraan deed.
Weer iets dat de gezondheidszorg duurder maakt.

Nietjes passen niet

Eén van onze pas gekochte, tweedehandse eetkamerstoelen heeft een gerepareerde scheur in de zitting. Dat wisten we toen we ze kochten.
We hebben een lap skai gekocht en manlief sloeg aan het opnieuw bekleden.
Hij is handig met de naaimachine (kocht speciale naalden om leer te naaien) en heeft ontzettend netjes een nieuwe zitting genaaid.
Die moest OP de zitting geniet worden (aan de onderkant zodat je dat niet ziet)

We hebben 2 nietpistolen waarmee een dergelijke klus geklaard kan worden.
De ene is leeg. In de andere blijken nietjes te zitten die het niet doen, vermoedelijk van het verkeerde formaat.
Manlief wil NU de stoel afmaken.
Al is het
Bevrijdingsdag, de winkels zijn open en we rijden naar de Praxis.

Lees verder...

Sluiting

Jarenlang heb ik “gevrijwilligd” in een Wereldwinkel.
En ook al ben ik ermee gestopt, ik draag die organisatie en hun doel  nog steeds een warm hart toe.
Als we ergens in Nederland in een plaats rondbanjeren en ik zie een Wereldwinkel
moet ik er altijd even naar binnen kijken en soms ook (een cadeautje) kopen.

Zoals onlangs in de Wereldwinkel in Zelhem. Een winkeltje achteraf gelegen, niet echt
in de loop.
Ze gaan per september van dit jaar sluiten. Er wordt té weinig omgezet. De vrijwilligers hebben het er moeilijk mee, na 40 jaar houdt hun “werk” op te bestaan.
Ze zijn niet de enige Wereldwinkel die moeite heeft om
omzet te halen.

Ik heb gemengde gevoelens bij dit sluiten. Natuurlijk is het jammer dat de zolang bestaande organisatie, ooit begonnen met het verkopen en promoten van eerlijke koffie, verbouwd door boeren uit “arme landen”nu hun deuren zouden moeten gaan sluiten.
Aan de andere kant is het geweldig dat hun doelen: het promoten van
artikelen met een verhaal, het meer inkomsten genereren aan mensen, aan de andere kant van de wereld, misschien wel gehaald is.
Heel veel supermarkten verkopen de “eerlijke” koffie (en chocolade en veel meer voedingswaren) Ook zaken als de Hema verkopen nu “eerlijke producten uit het Zuiden”, kunstnijverheidsproducten, kleding en speelgoed.
Kortom de producten die je WILT verkopen omdat er, anders dan
ontwikkelingsgeld geven, zoveel meer “winst” te behalen valt:  eigenwaarde voor de makers, werk op plekken waar moeilijk aan inkomsten te komen is, scholing etc. zijn nu gemeengoed geworden.

Mensen hoeven niet naar een specifieke Wereldwinkel ( vaak ergens achteraf omdat daar de huur minder is)
  te komen om deze producten te kopen, ze kunnen ook op A-locaties terecht. Dat is prettig.
Toch voelde ik iets van weemoed om wéér een Wereldwinkel die verdwijnt.


Sfeergevoelig

Omdat ik osteoporose heb en veel beweging moet hebben ga ik, in plaats van zoals vroeger één keer per week, iedere dag naar de supermarkt Die fietsbeweging is goed voor me en omdat ik een doel hebt, GA ik. Van "zomaar"een stukje fietsen komt vaak niets.
Ik kom dus veel in de supermarkt, ken de meeste medewerkers en maak wel eens een praatje.
Ik ga misschien NIET naar de goedkoopste supermarkt, maar de sfeer wil ook wat.

Een tijd geleden is de franchisenemer weggegaan. Hij trok het niet, té grote winkel.
Hij gaf de winkel terug aan de organisatie, die er een tijdelijke manager inzette.
Na een tijdje kwam er een nieuwe franchisenemer. Als klant merkte je hier weinig van. Ik zag de ”baas” niet meer en vandaar mijn vraag aan de medewerkers

De “baas” had nu een kleinere winkel van dezelfde organisatie in Noord Brabant zo vertelde de assistent bedrijfsleider me. Hij was daar veel gelukkiger en had het goed naar zijn zin. De “nieuwe” was oké, werd eraan toegevoegd. Inmiddels ben ik ook gewend aan het gezicht van de “nieuwe”.

Toen ik vandaag een praatje met de cassiere die er het langste is, maakte, vertelde ze me dat ze volgende week vrij had en dat ze daarin naar haar oude baas ging! “Effe kijken en een babbeltje maken”.

Leuk dat het personeel (nog) zoveel binding heeft met de eerdere franchisenemer. Het zegt veel over hoe hij met zijn personeel omging.
Het zegt ook wat over de sfeer in de zaak.
Ik doe niet voor niets dáár mijn boodschappen.
Ik ben zeer sfeergevoelig!